por. Bronislaw Ziental

Co dziwne, szczecinski sad uznajac nie udowodnione przez UB kontakty z ambasada amerykanska (byl zarzut, ale bez dowodow) jednoczesnie rozgrzeszyl go z tego, ze przekazywal zachodniemu wywiadowi super tajne informacje, ktore zdobyl dzialajac pod przebraniem w milicji i Urzedzie Bezpieczenstwa Publicznego.
Gdy siostra Zientala, Janina Prosnak odwiedzila areszt sledczy w 1951r. przy ul. Kaszubskiej w Szczecinie, gdzie trzymano jej brata, jego naczelnik Zygmunt Domanski oswiadczyl, ze Ziental nagle zachorowal i zmarl. W tym czasie juz nie zyl, rozstrzelany 30 stycznia tegoz roku. Plutonem egzekucyjnym dowodzil ppor. Jozef Kula. Pod wyrokiem podpisal sie kpt. Stanislaw Longchszpa i prokurator wojskowy mjr. Boleslaw Hesch. Zientala byl broniony przez adwokatow Tadeusza Temickiego, Tadeusza Nawrota i Zygmunta Rozemskiego.

Porucznik Bronislaw Ziental byl spadochroniarzem i oficerem do zadan specjalnych wywiadu 120 sekcji bezpieczenstwa przy II Korpusie na Zachodzie. Urodzil sie 23 stycznia 1924r. w Krasocinie kolo Wloszczowej (woj. kieleckie). W 1942r. wywieziony zostal na roboty przymusowe w Kolonii, skad po dwoch miesiacach uciekl. Po ponownym aresztowaniu trafil do Monachium. I stad uciekl. Byl czlonkiem Zwiazku Walki Zbrojnej, a nastepnie Armii Krajowej oraz Narodowych Sil Zbrojnych. W czasie Powstania Warszawskiego pelnil role zaufanego oficera lacznikowego miedzy generalem Borem-Komorowskim, a dowodztwem Brygady Swietokrzyskiej. Odznaczony krzyzem "Virtuti Militari" oraz trzykrotnie "Krzyzem Walecznych". Po wojnie pracowal jako kurier Delegatury Rzadu na Kraj, dostarczajac m.in. informacji dla oddzialow AK "Nurta", "Wilka" i "Groznego". Scisle wspolpracowal z pulkownikiem Janem Sowinskim, oficerem wywiadu wladz emigracyjnych oraz na Zachodzie z gen. Szyszko-Boguszem, zastepca gen. Andersa.